Nawożenie borówki

Nawożenie borówki

           Zabieg nawożenia zapobiega obniżaniu się żyzności gleby spowodowanej czerpaniem z niej przez rośliny składników pokarmowych, a także wypłukiwaniem się ich z powodu opadów deszczu. Ma na celu polepszenie gleby, wzbogacenie jej w składniki odżywcze, które są przecież niezbędne roślinom do ich prawidłowego wzrostu. W różnych okresach rośliny potrzebują różnych dawek poszczególnych pierwiastków, np. wiosną więcej azotu, pod koniec lata – fosforu i potasu. Dodatkowo, nawożenie wpływa na poprawienie właściwości chemicznych gleby, zwiększenie jej zdolności absorpcyjnych i polepszenie struktury. Nawozy przyczyniają się również do rozwoju w ziemi pożytecznej mikroflory. Nie można przesadzić z używaniem nawozów, ponieważ zamiast spektakularnych efektów uprawnych, doczekamy się marnych zbiorów.

Borówka amerykańska ma specyficzne potrzeby. Jej uprawa różni się od uprawy większości roślin ogrodowych, stąd bardzo istotne jest przestrzeganie zaleceń pielęgnacyjnych. Nawożenie borówek ma na celu uzupełnienie brakujących składników. Jeśli krzewy zostały świeżo posadzone w odpowiednio kwaśnej, przepuszczalnej i wilgotnej glebie nie muszą być od razu nawożone. Natomiast po obfitym plonowaniu już w kolejnym sezonie ziemia powinna zostać zasilona nawozem.

W przypadku tych krzewów stosujemy nawożenie doglebowe. Nawóz rozsypujemy lub rozpuszczamy w wodzie. Niektórzy hodowcy wykonują również dolistnie nawożenie borówki amerykańskiej uzupełniające azot (tzn. nawożenie mocznikiem) i mikroskładniki. Ziemię zasilamy w łatwowymywalny azot kilka razy w roku.

Wiosenne nawożenie.

Od marca do czerwca co miesiąc należy dostarczyć krzewom nawozu na bazie azotu, by zaczęły intensywny wzrost. Pierwszą dawkę stosujemy wczesną wiosną, drugą na początku czerwca, a trzecią pod koniec czerwca, gdy skończy się okres silnego wzrostu owoców. Ze względu na specyficzne upodobania borówki amerykańskiej należy wybrać nawóz specjalnie dedykowany dla tego gatunku np. nawóz do borówek o przedłużonym działaniu, który zabezpiecza wszystkie potrzeby pokarmowe tej rośliny, a jednocześnie zakwasza podłoże, co sprzyja obfitemu owocowaniu. W okresie spoczynkowym, po owocowaniu należy zasilić krzewy nawozami wzbogaconymi w potas i fosfor.

Ściółkowanie jest konieczne. Zapewnia krzewom borówki właściwy odczyn pH, próchnicę, wilgotność, a także chroni przed chwastami. Bardzo dobra dla borówek będzie ściółka z kory sosnowej, szyszek, trocin czy igliwia. Zbierając igliwie i szyszki należy zwracać uwagę, czy nie przenosi się pod borówki szkodników.

Nawożenie azotem.

Do nawozów azotowych zaliczamy np. siarczan amonowy, saletrę amonową czy mocznik. Zaleca się, aby w ciągu roku krzewy nawozić 2 krotnie dawką około 25kg na 1 ha. Pierwsze nawożenie wykonujemy wczesną wiosną po ustąpieniu przymrozków, następne pod koniec czerwca. Zbyt późne ostatnie nawożenie może spowodować przemarznięcie krzewów zimą. Azot stymuluje wzrost krzewów.
Nawożenie azotem należy dostosować do rodzaju gleby i jej żyzności. Należy także pamiętać, że azot jest składnikiem bardzo łatwo wypłukiwanym z gleby przez deszcze i podlewanie. Ściółka z trocin obniża natomiast dostępność azotu dla rośliny w pierwszych latach po posadzeniu. Dlatego w razie potrzeby należy zwiększyć nawożenie azotem nawet o 100%.

Borówka w bardzo widoczny sposób reaguje na niedobór azotu. Objawia się to chlorozą głównie na najstarszych liściach oraz czerwienieniem młodych przyrostów, a także przyhamowaniem wzrostu i niskimi plonami.
Zbyt duża dawka azotu może spowodować intensywny wzrost i zbyt późne wejście roślin w stan spoczynku, a w konsekwencji ich przemarznięcie.

Nawożenie potasem.

Najlepszym nawozem potasowym jest siarczan potasowy, gdyż nie zawiera chlorków. Sól potasową oraz inne nawozy zawierające potas w formie chlorkowej ( Amofoska, Polifoska, Potafoska) stosujemy jesienią. Ich stosowanie wiosną może spowodować znaczne uszkodzenie systemu korzeniowego chlorem. Zaleca się, aby wzbogacić glebę potasem jeszcze przed posadzeniem krzewów. Następnie nawozimy od trzeciego roku uprawy stosując około 50-75kg potasu na 1ha.

W przypadku dużego niedoboru potasu mogą pojawić się objawy w postaci zamierania wierzchołków pędów, słabszego wzrostu liści, nekrozy i brązowych plamek na liściach oraz drobnienia owoców.

Nawożenie fosforem.

Do nawozów fosforowych należy np. fosforan amonowy, który stosuje się wiosną lub superfosforat stosowany jesienią, również przed posadzeniem krzewów, podobnie jak w przypadku potasu. Zaleca się stosowanie dawki fosforu ok. 20-25kg na 1 ha, jednak fosfor nie jest istotnym pierwiastkiem w nawożeniu borówki i można stosować jego niewielkie ilości lub zrezygnować z nawożenia fosforem. Dostarczamy go zazwyczaj z innymi nawozami wieloskładnikowymi.
Jego niedobór jest widoczny tylko w skrajnych przypadkach przy bardzo małej ilości fosforu w glebie i objawia się w małym stopniu. Wówczas liście drobnieją, zachowują jednak zieloną barwę.

Nawożenie magnezem.

Do nawozów magnezowych zalicza się np. siarczan magnezu. Stosujemy go wiosną. Dostarczanie magnezu roślinie jest konieczne na glebach lekkich, stosując jednorazową dawkę ok. 40-80kg na 1 ha. Niedobór magnezu może pojawić się latem, w czasie suszy lub przy intensywnym nawożeniu potasem. Objawia się to chlorozą starszych liści między nerwami, które pozostają zielone.

Nawożenie należy właściwie dobrać biorąc pod uwagę zasobność i rodzaj gleby na jakiej sadzimy krzewy (składniki mineralne są łatwiej wypłukiwane z gleb przepuszczalnych) oraz oceniając wzrost i owocowanie krzewów. Nie należy przekraczać zalecanych dawek nawozów, gdyż borówka amerykańska jest wrażliwa na nadmiar składników pokarmowych.
Najprostszą formą nawożenia borówki amerykańskiej jest stosowanie zbilansowanych nawozów wieloskładnikowych. Niekiedy, w przypadku wystąpienia objawów niedoboru azotu, zaleca się dodatkowo zastosować nawóz azotowy.
Nawóz należy rozsypywać równomiernie na powierzchni uprawowej, na szerokość korzeni, unikając podawania skoncentrowanych porcji nawozu bezpośrednio pod roślinę.

Nawożenie borówek – najczęstsze błędy
– zbyt wiele azotu będzie objawiać się nadmiernym wzrostem pędów i liści;
– brak azotu zahamuje wzrost;
– brak potasu objawia się brązowieniem liści i ich zawijaniem się do środka, zamieraniem pędów
– brak fosforu będzie objawiać się przez fioletowienie blaszek i ogonków liściowych
– zbyt wysoki odczyn pH gleby skutkuje małymi przyrostami, oraz szybkim żółknięciem i opadaniem liści.

Jeśli nasza borówka będzie miała dobre warunki bytowania, to nawożenie może być zbędne.